Serat Wedhatama - Tembang Sinom

1. Nulada laku utama, tumrape ing Tanah Jawi, wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan Senapati, kapati amarsudi, sudaning hawa lan nepsu, pinesu tapabrata, ing siyang kalawan ratri, amamangun karyenak tyasing sasama.
2. Samangsane pasamuwan, mamangun marta martani, sinambi ing saben mangsa, kala-kalaning asepi, lalana teka-teki, nggayuh geyonganing kayun, kayungyun eninging tyas, sanityasa pinrihatin, puguh panggah cegah dhahar lawan nedra.
3. Saben medra saking wisma, lalana laladan sepi ngisep sepuhing sopana, mrih pana panraweng kapti, tistising tyas marsudi, mardawaning budya tulus, mesu reh kasudarman, neng tepining jalanidhi, sruning brata kataman wahyu jatmika.
4. Wikan wengkuning samodra, kederan wus den ideri, kinemot kamot ing driya, rinegem sagegem dadi, dumadya angratoni, nenggih Kangjeng Ratu Kidul, ndedel nggayuh nggegana, umara marak maripih, sor prabawa lan wong Agung Ngeksiganda.
5. Dahat denira aminta, sinupeket pangkat kanthi jroning alam panglimunan, ing pasaban saben sepi, sumanggem anyanggemi, ing karsa kang was tinamtu, pamrihe mung aminta, supangate teka-teki, nora ketang teken janggut suku jaja.
6. Prajangjine abipraya, saturun-turuning wuri, mangkono trahing ngawirya, yen amangsah mesu budi, dumadya gelis dumugi, iya ing sakarsanipun, Wong Agung Ngeksiganda, nugrahane prapteng mangkin, trah tumerah darahe padha wibawa.
7. Ambawani Tanah Jawa, kang padha jumeneng Aji, satriya dibya sumbaga, tan lyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinelad labetanipun, ing sakuwasanira, enake Ian jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.
8. Lowung kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha kang den karemi, manelad-nulad Nabi, Nayakengrat Gusti Rasul, anggung ginawe umbag, saben seba mampir masjid, ngajab-ajab mukjijat tibaning drajad.
9. Anggung anggubel sarengat, saringane tan den wruhi, dalil dalaning ijemak, kiyase nora mikani, katungkul mungkul sarni; bengkrakan mring masjid agung, kalamun maca kutbah, lalagone dhandhang-gendhis, swara arum ngumadhang cengkok palaran.
10. Lamun sira paksa nelad, tuladaning Kangjeng Nabi, o ngger kadohan pangangkah, watake tan betah kaki, rehne ta sira Jawi, sathithik bae wus cukup, aja guru aleman, nelad kas ngeplegi pekih, lamun pengkuh pangangkah yekti keramat.
11. Nanging yen angupa boga, rehne ta tinitah langip, apa ta suwiteng Nata, tani tanapi agrami, mangkono rnungguh mami, padune wong dahat cubluk, durung weruh cara Arab, Jawane bae tan ngenting, parandene paripeksa mulang putra.
12. Saking duk maksih taruna, sadhela wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggering Kaji, sawadene tyas mami, banget wedine ing mbesuk, pranatan ngakir jaman, tan tutug kaselak ngabdi, nora kober sembahyang gya tinimbalan.
13. Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den dukani, abubrah bawur tyas ingwang, lir kiyamat saben hari, bot Allah apa Gusti, tambuh-tambuh solah ingsun lawas-lawas nggraita, rehne ta suta piyayi, yen amriha dadi kaum temah nistha.
14. Tuwin ketip suragama, pan ingsun nora winaris, angur baya ngantepana, pranatan wajibing urip, lampahan angluluri, aluraning pra luluhur, kuna kumunanira kongsi tumekeng samangkin, kikisane tan Iyan amung ngupa boga.
15. Bonggan kang tan merlokena, mungguh ugering ngaurip, uripe Ian tri prakara, wirya arta tri winasis kalamun kongsi sepi, saka wilangan tetelu, telas tilasing jamna, aji godhong jati aking, temah papa papariman ngulandara.
16. Kang was waspada ing patrap, mangajut ajat winasis, wusana wosing jiwangga, melok tanpa aling aling, kang ngalingi kelingling, wenganing rasa tumIawung, keksi saliring jaman, anglangut tanpa tepi, jeku aran tapa-tapaking Hyang Suksma.
17. Mangkono janma utama, tuman tumanen ing sapi, ing saben rikala mangsa, mangsah amamasuh budi, lahire anetepi, ing reh kasatriyanipun, susila anor raga, wignya met tyasing sasami, yeku aran wong barek-berag agama.
18. Ing jaman mengko pan ora, arahe para taruni, yen antuk tuduh kang nyata, nora pisan den lakoni, banjur njunjurken kapti, kakekne arsa winuruk, ngendelken gurunira, pandhitaning praja sidik, tur wus manggon pamucunge mring makripat.